ik heb nu 4,5 maand een vriend, het was allemaal heel mooi ik had nog nooit echt serieus over een relatie gedacht, ik zag deze keer echt een toekomst. we hadden het heel leuk we zijn 3 dagen naar antwerpen geweest gingen naar de bioscoop het zag er heel leuk uit allemaal. tot hij begon over zijn problemen thuis hij vertelde me alles en dat was nogal wat! toen begon hij te denken dat ik de enige redding was het enige mooie wat hij nog was, als die mij niet had wist hij niet hoe hij verder moest zij hij vaak ik voelde me een soort van verplicht bij hem te blijven anders wou het niet meer verder. zondag gingen we uit met mijn vrienden alles wat ik deed was fout ik keek niet goed volgens hem ik mocht niet met andere jongens praten echt alles was fout! hij heeft die avond gezegt als ik nu naar huis fiets ga ik er een eind aan maken toen ben ik zo geschrokken dat hij na veel gezeur bij me bleef slapen het moest wel. nu heeft hij met mijn ouders gepraat over zijn problemen zonder mij erbij en gezegt dat het hem spijt en alles beter gaat worden maar ik weet niet wat ik wil vrij zijn maar ik ben bang dat ik dan weer spijt krijg..

reageer ajb hierop ik vindt het fijn erover te praten met mensen die mij niet kennen die niet gaan lopen zeuren over van alles.